راه رسالت خود دیدو صبرو تحمل نمود،تنها دو چیز (یکی از خداوند ویکی از امتش )

خواست از خداوند طلب شفاعت  برای امت گنهکارش کردوخداپزیرفت.امتش احترام

واکرم و تمسک جستن به اهل بیتش را سفارش نمودکه آنها هم پذیرفتند.

وعده ی خداحق است ووفای به ان حتمی. اما به قربان پیامبر رحمت(ص)مگر می

دانست بعد ازرحلتش جاهلان امتش به جاهلیت برمیگردندوپاره های تن او ،علی (ع)

،فاطمه(س)،حسن(ع)و حسین (ع)را زیر دندان طمع

وزری و دنیا پرستی له می کنند که آن همه در این مورد سفارش میکرد؟وچیزی جزآن

از آنان نخواست و چه تکریمی شد رها کردن جسد مطهرش

در هنگام غسل و کفن و دفن به دنبال طلب دنیا و شکستن پهلوی دخترش و به

خشم آوردن او و شکافتن فرق برادرش علی(ع)و تیر باران پیکر مقدس نوردیده اش

حسن بن علی(ع) ومثله کردن قلب تپنده اش حسین بن علی (ع)و در صحرای تفیده

ی کربلا به دست منافقان و جاهلان!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!