انسیه ی حورا ٬ امّ ابیها ،فاطمه ی زهرا (س)

 مبارک باد.

این روز بزرگ را که به نام روز مادر و بزرگداشت مقام زن نام گذاری گردیده است را ، به تمامی رهروان حقیقی پیامبر اسلام (ص) تبریک و تهنیت عرض می نمایم.

به همین مناسبت گزیده ای شیرین از مطالب کتاب گرانمایه ی ((زهرا (س) برترین بانوی جهان)) نوشته ی آیت الله العظمی مکارم شیرازی را انتخاب کردم تا تقدیم شما کنم .امیدورام شما نیز چون من از آن لذت ببرید.

                   مقام قرب فاطمه (س) در پیشگاه خدا

می دانیم بالاترین مرحله ی قرب ((فنا))است.

((فنا)) به معنی فراموش کردن همه چیز و همه کس ، و حتی فراموش کردن خویشتن در برابر خداوند.یعنی انسان به مرحله ای برسد که جهان هستی را جز سرابی نبیند ، و عالم آفرینش را جز سایه ای کمرنگ مشاهده نکند.همه جا خدا را ببیندو در جستجوی او باشد.خویشتن را پروانه وار در اتش شمع وجود او بسوزاند ، و هستی خویش را در هستی او محو و نابود ببیند.یکی از آثار رسیدن به این مقام ، ((تسلیم مطلق)) در برابر اراده ی اوست ، آنچه او می خواهد ، بخواهد ، آنچه او می پسندد بپسندد. هم رضای او رضای خدا باشد ، و هم رضای خدا رضای او.

و با در دست داشتن این معیار به سراغ مقام عرفان بانوی اسلام ، فاطمه زهرا (س) و قرب او در درگاه خدا می رویم و این حقیقت را از زبان پیامبر بزرگ اسلام (ص) می شنویم:

-در کتابهای متعدد معروفی  از اهل سنت و در روایات متعدد و فراوانی آمده است که پیغمبر به فاطمه زهرا (س) فرمود:

((خداوند به خاطر خشم تو خشمگین می شود ، و به خاطر رضای تو راضی.))

-در تصحیح بخاری که معروفترین منابع حدیث اهل سنت است چنین می خوانیم : پیغمبر اکرم (ص) فرمود:

((فاطمه پاره ی وجود من است .هر چیز که او را ناراحت می کند مرا ناراحت می کند ، و هر چه او را آزار دهد مرا می آزارد.))

و همانگونه که گفتیم احادیث در این زمینه بسیار است و همگی حاکی از مقام بلند فاطمه زهرا (س) در معرفت پروردگار و مقام عصمت و اخلاص و ایمان اوست ، او به جایی رسیده که خشنودی و غضب او ، خشنودی و غضب او ، خشنودی و غضب خدا و رسول الله (ص) شده است. و این ارزشی است والا که هیچ چیز با آن برابری نمی کند.

-این بحث را با حدیث دیگری در این زمینه از ((صحیح ترمذی)) پایان می دهیم.آنجا که از پیغمبر اکرم (ص) نقل می کند که فرمود :

((فاطمه پاره ی تن من است.آنچه او را آزار دهد مرا آزار می دهد. و آنچه او را به زحمت افکند مرا به زحمت می افکند.))

بدیهی است علاقه ی پدر و فرزندی نمی تواند چنین پدیده ای را توجیه کند.زیرا پیغمبر به عنوان ((رسول الله )) چیزی را اراده نمی کند جز آنچه را خدا اراده کند. و همانگی خشنودی و رضای فاطمه با خشنودی و رضای خدا و پیامبر دلیلی جز محو اراده ی او در اراده و خواست خدا ندارد.