گویند مرا چو زاد مادر

پستان به دهان گرفتن آموخت

البت که معلم علومم     

راه  و   روش   حیات   آمو خت

هر چند پدرم به دست مهرش

بازوی علم به علمم آموخت   

اما  که معلم عزیزم

جادوی عمل به علمم آموخت 

او شمع وجود خود بسوزاند

تا خوی مرا ادب بیا موخت

بر سر لوحه ی زندگی تارم

افروخت چراغ ورفتن آموخت

کوری دو چشم بی فروغم

با دیده ی دل بصیرت آموخت

چون جان بنهاد بر کف دست

ایثارو نبرد عشق آموخت

تکریم و ستایش مقامش

اینک خردم به من بیا موخت

                   سروده ای ناقابل از من تقدیم به پیشگاه مقدس معلم 

                     بزرگ بشریت حضرت نبی اکرم محمد مصطفی(ص)